( 1 ) غنيمت و او را شايد كه زبدهء اموال را بردارد ، چون كنيز زيبا ، و پاكش خوب ، و جامه و متاع چنانى كه دوست دارد و مىخواهد ، از آن او است پيش از قسمت غنيمت و پيش از اخراج خمس ، و او حق دارد كه با مال غنيمت هر خرجى كه براى او رخ دهد جبران كند و بدون قسمت آن از آن مصرف نمايد ، مانند آن كه براى تأليف قلوب بدهد يا خرج ديگرى كه پيش آمد كند ، و اگر پس از آن چيزى بماند خمسش را بيرون كند و آن را به اهلش قسمت كند ، و آنچه بماند قسمت كند بر كسانى كه متصدى جنگ و گرفتن غنيمت شدند ، و اگر پس از مصارف لازمه چيزى نماند ، چيزى طلب ندارند . زمين به هيچ وجه از آن لشكر فاتح نيست و حقى به آنچه در تصرف آوردند ندارند مگر خصوص آنچه در ميدان جنگ باشد ، و بيابان‌نشين‌هاى عرب از غنيمت سهم نبرند گر چه با امام در جبههء نبرد شركت كنند ، زيرا رسول خدا ( ص ) با اعراب بيابان پيمان بست كه آنها را در ديار خود بگذارد و از هجرت معاف دارد به شرط آنكه اگر دشمنى بر رسول خدا ( ص ) تاخت آورد ، رسول خدا ( ص ) آنها را بسيج كند و به جبهه ببرد تا به سود او بجنگند و از غنيمت هم سهم نبرند ، و سنت پيغمبر ( ص ) در بارهء آنها و ديگران مجرا است . و زمين‌هائى كه به زور قشون اسلام گرفته شده است همه وقف است و به دست كسى واگذار است كه آن را آباد كند و زنده نگهدارد و بر سر آن بماند به قرار دادى كه والى در حدود توانائى او با وى بندد ، از حق نيمهء درآمد يا يك سوم يا دو سوم و به هر اندازه كه به مصلحت آنان باشد و بدانها زيان نباشد و چون همهء هزينه از